Door: Brendon Cook, Chief Technology Officer, Blackline Safety
"Er is leiderschap nodig om de veiligheid te verbeteren."
De woorden van Sir Jackie Stewart, drievoudig wereldkampioen Formule 1, vatten zijn bijdrage aan de top van de autosport perfect samen. Ondanks al zijn prestaties en onderscheidingen tijdens zijn legendarische negenjarige carrière, was een van Stewarts grootste verdiensten voor de autosport zijn zeldzame, maar cruciale focus op het verbeteren van de veiligheid voor coureurs, teams en toeschouwers, om zo de sport vooruit te helpen.
Wat vandaag de dag misschien een voor de hand liggend doel en een vanzelfsprekende verwachting lijkt, was veiligheid niet altijd de topprioriteit van de Formule 1, aangezien tragedies en dodelijke ongevallen in de beginjaren heel gewoon waren.
Stewart zelf kreeg te maken met een crash tijdens de Belgische Grand Prix van 1966, waarbij hij vast kwam te zitten in zijn Formule 1 BRM en onder de brandstof kwam te zitten, terwijl hij zag dat het medisch centrum van het circuit bezaaid was met sigarettenpeuken. De redding duurde meer dan 20 minuten – een tijdsduur die vandaag de dag onvoorstelbaar lijkt, niet alleen voor de racerij, maar voor bijna elke branche en elk scenario.
Het ongeluk van Stewart in 1966 is slechts één voorbeeld van de manier waarop de Formule 1 in die tijd met veiligheid omging. In 1968 verloor de sport vier coureurs in vier maanden tijd – een verontrustende trend die Stewart ertoe bracht een campagne op te zetten om de veiligheid voor huidige en toekomstige coureurs te verbeteren.
In de jaren daarna was Stewart de drijvende kracht achter veranderingen in de Formule 1. Hij pleitte voor talloze verbeteringen en leidde verschillende boycots van races om de sport vooruit te helpen. Zoals bij de meeste veranderingen werden zijn inspanningen niet altijd gewaardeerd, vooral in een sport die veel kijkers trok en winstgevend was, maar hij zette door en boekte groot succes in zijn streven naar meer veiligheid.
In de afgelopen 50 jaar heeft de Formule 1 verschillende veranderingen doorgevoerd die de veiligheid van coureurs exponentieel hebben verbeterd, mede dankzij de passie en het leiderschap van Stewart. Van de verbetering van de vangrails, medische voorzieningen, racepakken en de auto's zelf tot de invoering van veiligheidsmarshals, verplichte veiligheidsgordels, integraalhelmen, snelheidsbeperkingen in de pitstraat en nog veel meer: de Formule 1 heeft sinds de jaren zestig en zeventig een lange weg afgelegd.
Dankzij deze innovaties kunnen coureurs met meer zelfvertrouwen racen, omdat ze weten dat ze veel veiliger zijn dan vroeger en vaak met minimale verwondingen wegkomen als er toch een zware crash gebeurt. Maar dit is precies de reden waarom Stewart regelmatig waarschuwt voor een andere bedreiging voor de veiligheid, en misschien wel de grootste van allemaal: zelfgenoegzaamheid.
In een interview met ESPN in 2012 wees Stewart op voorbeelden uit het dagelijks leven die aantonen dat wanneer je risico's neemt, dit uiteindelijk duur kan uitpakken.
"Helaas leert de wet van de gemiddelden je dat er vroeg of laat een vliegtuigongeluk gebeurt... dat er treinongelukken gebeuren en dat er veerboten zonder duidelijke reden zinken. Ze varen elke dag in de haven van Sydney... in New York... en in allerlei andere steden, maar [als] je om wat voor reden dan ook de vrijheid hebt genomen om de veerboot met te veel mensen te vullen, heeft iemands overmoed plotseling een tragedie veroorzaakt."
Naast het dagelijks leven vertonen Stewarts benadering van veiligheid en de verbeteringen in de Formule 1 parallellen met verschillende sectoren waar personeel werkt dat tijdens het werk voortdurend aan veiligheidsrisico's wordt blootgesteld.
Een gemeenschappelijke factor tussen deze beroepen is verantwoordelijkheid. Stewart beschouwt zowel de coureurs als de sport als gelijkwaardige partners met cruciale verantwoordelijkheden om de veiligheid te verbeteren. Coureurs moeten streng concurreren en zich tegelijkertijd bewust blijven van de veiligheidsrisico's van openwielracen op het circuit, en de sport moet manieren blijven vinden om ervoor te zorgen dat coureurs elke race ongedeerd kunnen uitrijden.
Hetzelfde geldt voor industriële organisaties en hun personeel: leidinggevenden moeten veiligheid als een topprioriteit beschouwen en beleid en processen invoeren die de veiligheid verbeteren, terwijl werknemers de richtlijnen voor werkzaamheden in faciliteiten en in het veld moeten begrijpen en naleven. En beide partijen moeten ervoor zorgen dat ze, ongeacht hoe lang het duurt voordat er een incident plaatsvindt, niet in zelfgenoegzaamheid vervallen. Bedrijven streven ernaar om elke dreiging van zelfgenoegzaamheid aan te pakken door voortdurend over veiligheid te praten via momenten, berichten, borden en beoordelingen voordat het werk wordt uitgevoerd.
Bovendien is veiligheid niet altijd een populair onderwerp wanneer het concurreert met het verlangen van een team om te winnen. De Formule 1 introduceerde Halo om coureurs te beschermen tegen mogelijk hoofdletsel, dat bijdroeg aan het tragische overlijden van Ayrton Senna. Zoals bij veel veranderingen in de motorsportregels, werd Halo met tegenstand ontvangen. mate van controverse zowel van teams als van fans, maar werd in 2018 geïntroduceerd om de veiligheid te verbeteren. Later dat jaar oordeelde de FIA Global Review dat Halo waarschijnlijk ernstig letsel had voorkomen bij coureur Charles Leclerc in een spectaculaire crash tijdens een race in België.
Ook in het bedrijfsleven worden veiligheidsinitiatieven en de daarmee gepaard gaande noodzaak om veranderingen te managen niet altijd met enthousiasme ontvangen. Maar door het belang van veiligheid te onderkennen en te beseffen dat veiligheid een pijler is van operationele uitmuntendheid, is het mogelijk om de energie van alle teams in een gemeenschappelijke richting te sturen, zodat iedereen efficiënt, vol vertrouwen en veilig vooruitgang kan blijven boeken.
Of je nu een Formule 1-coureur bent, een manager in de olie- en gasindustrie of een vakman op een bouwplaats, veiligheid is altijd belangrijk in ons dagelijks leven. Van de groene vlag tot de geblokte vlag, we krijgen te maken met veiligheidsrisico's en afhankelijk van hoe we ons daarop hebben voorbereid, eindigt de dag in een crash of een succesvolle onderneming.
Stewarts focus en toewijding aan veiligheid belichaamt het doel van Blackline Collective. Hoewel we allemaal verschillende achtergronden, plaatsen en beroepen hebben, is leiderschap – zoals Stewart aangaf – de gemeenschappelijke noemer bij het benaderen en aanpakken van veiligheid.
Net als in de Formule 1 mag veiligheid geen concurrentievoordeel zijn. Blackline Collective fungeert als een platform dat organisaties en leiders met elkaar verbindt om samenwerking te stimuleren, zelfgenoegzaamheid te voorkomen en veranderingen te inspireren die de veiligheid in elke sector bevorderen en iedereen veiliger maken. Het verhaal van Sir Jackie Stewart is er een waar we allemaal van kunnen leren om onze veiligheidsprogramma's te verbeteren en onze mensen het vertrouwen te geven dat ze nodig hebben om hun werk te doen en ongedeerd thuis te komen.
